Het verhaal van fysiotherapeut en eigenaar Aad

Aad van der Windt is medeoprichter en eigenaar van Spectrum Leeuwarden. Tegenwoordig heeft hij zijn trouwe viervoeter vaak mee naar de zaak. Dit om ‘geluksstofjes’ aan te maken. Maar we beginnen bij het begin, hoe het voor Aad allemaal begon.

Dat is eigenlijk wel grappig. Je zou kunnen zeggen dat alles wat in je leven gebeurd, toevallig is. Dat is waar ik mijn verhaal mee begin. Waarom ik fysiotherapeut ben geworden? Ik zou het niet weten. Ik wou altijd dierenarts worden en heel mijn puberteit heb ik mij daarop voorbereid en van alles en nog wat gedaan op het gebied van dierenverzorging. Maar ik werd steeds maar niet ingeloot voor de studie dierengeneeskunde. Ik had geen zin om al aan het werk te gaan en een kennis van mij ging fysiotherapie studeren. Ik werd wel nieuwsgierig, dus ik ging maar eens kijken.”

Aad ging zich wat verdiepen in fysiotherapie en deed mee aan een testdag. Aad vertelt: “Van de 600 mensen werden er dan 150 goedgekeurd en ingeloot. En ja, ik kwam erdoorheen. Dus ik was 1 van de 150 die toevallig fysiotherapie ging doen. Dus het was op dat moment totaal geen passie, maar meer dat ik het ene niet kon doen, dus ging ik maar het andere doen.

Na de opleiding te hebben afgerond is Aad in de fysiotherapie gebleven. Tijdens zijn studie heeft hij zich wel meerdere keren ingeschreven bij dierengeneeskunde, maar Aad bleef uitgeloot worden. Op de vraag of dit volgens hem pure toeval was, antwoord Aad: “De een zegt ‘toeval bestaat niet’ en de ander zegt ‘het is gewoon iets dat gebeurt’. En dat is eigenlijk ook het leven. Het gebeurt gewoon.”

Nieuwsgierig naar de beperkingen binnen fysiotherapie

Tegenwoordig heeft Aad meerdere specialisaties binnen de fysiotherapie eigen gemaakt. Aad vertelt: “Eigenlijk vond ik het vak fysiotherapie een te beperkt vakgebied. Het was ook erg lastig om precies de oorzaak van de klacht te vinden. ‘Wat is nou de klacht achter de klacht’ zou je kunnen zeggen.

Met de ‘klacht achter de klacht’ bedoelt Aad: “Iemand komt met een klacht. Dan ga je nadenken of dat fysiek is of ligt het op een andere punt? Ik heb al meegemaakt dat een klacht eigenlijk ingewikkelder is dan de meeste mensen denken. Een mooi voorbeeld haal ik uit mijn stageperiode: Ik kreeg een cliënt die ik moest gaan masseren vanwege hoofdpijn. Dus in de nek. Ik kwam allemaal punten tegen die pijnlijk waren bij deze meneer. Ik vroeg aan mijn begeleider: ‘hoe kan dat, dat het daar zeer doet?’. Want dat had ik niet geleerd in mijn opleiding. ‘Nou,’ zegt de begeleider, ‘ik zou het niet weten. Die persoon heeft gewoon pijn, ga maar masseren.’

Toen las ik toevallig een boek over acupressuur en ik dacht: ‘het lijkt wel een acupunctuur punt waar mijn cliënt last van heeft’. Dus ik ben daarop gaan visioneren. Die meneer had al jaren hoofdpijn en dat wat ik deed verlichtte zijn hoofdpijn. Terwijl het eigenlijk, volgens mijn begeleider, gewoon een chronische pijn was. Ik als stagiaire kon in ieder geval oefenen met masseren.

Aad wou er achter komen waar de pijn vandaan kwam. Omdat zijn begeleider het hem niet kon vertellen ging hij op zoek naar literatuur. Misschien kon hij daar antwoord vinden op de ‘waarom-vraag’. Vanuit literatuur heeft Aad zijn behandeling aangepast en merkte al snel dat de pijn van zijn cliënt verminderde. Het ging nog niet weg, maar er zat verbetering in.

Toen begon ik eigenlijk al te denken: ‘fysiotherapie is een beetje beperkt’. Dus vanaf die tijd, in 1979, ben ik gaan zoeken naar wat is nou de oorzaak van de klacht?”, aldus Aad. 

Diagnostiek in de vroegere fysiotherapie

Een diagnose stellen is lang niet altijd zo makkelijk als velen denken. Aad vertelt: “Wanneer je je been breekt, is het heel makkelijk. Dan is dat heel duidelijk dat je een tijdje niks mag doen, want hij moet eerst herstellen. En als het herstelt is, dan is het duidelijk dat de spieren te zwak zijn, dus moet je die gaan oefenen. Dat is een logica die natuurlijk heel duidelijk is”.

Maar met chronische klachten gaat het lang niet altijd zo makkelijk. Zeker niet in de tijd toen Aad net fysiotherapeut was. “In die tijd waren er al enorm veel chronische klachten, waar men niks mee kon. Er werd wat gemasseerd en er werd ultra korte golf (UKG) toegepast. Ook werd parafine ingezet. Parafine zette je er op in met de hoop dat het zou gaan werken. Als ik aan mijn begeleider vroeg: ‘wat doet het dan? En hoe zit het nou precies?’ kon hij nooit een goed antwoord geven.”

Nadat Aad al twee jaar aan het werk was en alles had gedaan op de manier die hij geleerd had, kwam Aad tot een conclusie: “Hoe ik het nu doe geeft mij een zeer onbevredigend resultaat.

Ik dacht bij mijzelf: er klopt heel veel niet. Dat je parafine op iemand moest gooien en dan ook in de zomer, de spieren moesten ontspannen, lijkt me niet logisch. Maar dat moest je dan doen. En al die apparatuur die we toen gebruikten had totaal geen resultaat, vond ik. Dat bleek ook in de latere jaren van de fysiotherapie. Dat moest je dus niet meer doen. Dus na twee jaar ben ik gestopt met al die bijzondere dingen”, aldus Aad.

Op zoek naar een betere manier

 “Toen ben ik op zoek gegaan en ben ik heel veel verschillende studies gaan doen. Hierbij had ik vooral één vraag in mijn gedachten: ‘wat is nou de oorzaak van chronische klachten?’. Het bleek later ook dat fysieke klachten vaak onderhouden worden door allerlei andere factoren. Want je zou zeggen; je doet therapie en dan moet het ook helpen. En waarom helpt het dan niet? Dat zijn allemaal vragen die ik dus al had. Onder andere heb ik acupunctuur gedaan, voedingstherapie, reflextherapie, op sportgebied heb ik heel veel gedaan, revalidatie, gedrag en psyche. Dus op allerlei verschillende terreinen zoek ik dus eigenlijk aanknopingspunten waardoor klachten misschien worden onderhouden of worden veroorzaakt”, aldus Aad.

Nog een reden waarom Aad alsmaar op zoek is naar de ‘waarom-vraag’ is ook een hele persoonlijke reden, vertelt Aad. “Terwijl ik fysiotherapie aan het studeren was, heb ik door een ongeluk mijn rug behoorlijk aangetast. Ik had extreem veel rugpijnen, ook chronisch, en volgens de toen geldende normen moest je dan rust houden. Ik ben altijd heel sportief, maar ik heb netjes gedaan wat er mij verteld werd, namelijk rust houden. Dat resulteerde er in dat ik 365 dagen per jaar heel veel pijn had”, aldus Aad.

Bekijk het maar

Het is voor de meeste mensen niet voor te stellen om 365 dagen per jaar met veel pijn te leven. Pijn beperkt mensen in hun doen en laten en kan een zware emotionele en mentale last zijn. Op gegeven moment kunnen mensen niet meer doen wat zij altijd leuk hebben gevonden. Dat was ook zo in het geval van Aad. Een sportief persoon die ineens niet meer ‘mocht’ sporten. Hielp dat rust houden? “Nee” vertelt Aad. “Niks hielp. Op gegeven moment dacht ik ‘bekijk het maar’. Ik ga toch doen wat ik leuk vind: sporten. Ik heb toch al pijn, dus wat zal het mij dan bommen. Dus ik ben een jaar gaan sporten, met extreem veel na-pijn. Ik schrok wel van deze extreme na-pijn, maar goed, ik had lekker gesport. En met vallen en opstaan ben ik blijven sporten. Op gegeven moment merkte ik dat de chronische rugpijn, die ik had ten gevolge van een ongeluk, eigenlijk steeds een beetje beter werd.”

De pijn die Aad ervoer was niet weg, maar er zat verbetering in! Dat merkte Aad zelf ook. Hij vertelt: “Op gegeven moment had ik in plaats van 365 dagen veel pijn, maar 3 weken per jaar veel pijn. Ja, nou, dan kies ik toch graag voor mijn aanpak.

En wat blijkt? ‘Bekijk het maar’ werkt!

Net als in vele andere vakgebieden heeft ook de fysiotherapie vele ontwikkelingen doorgemaakt. Technologische ontwikkelingen en innovaties hebben ook in deze branche veel invloed gehad op de manier van aanpak. “En wat blijkt nou, mijn aanpak werkt! De laatste jaren wordt er steeds meer gewezen op dat ‘het juist in beweging blijven’ de beste manier is om chronische klachten aan te pakken. Niet alleen met chronische pijn, ook chronische vermoeidheid, waar ik zelf ook erg veel last van heb gehad. Er werd ook altijd geadviseerd: ‘doe rustig aan’. Ik heb besloten om er juist iets tegen te doen. Door allerlei onderzoeken en met behulp van allerlei verschillende aanpakken op het gebied van onder andere voeding en acupunctuur, was ik na een jaartje of 6 over mijn chronische vermoeidheid heen”, aldus Aad.

Ervaring onderbouwd met wetenschap

Alle kennis die Aad heeft opgedaan vanuit zijn eigen ervaringen heeft hij aangesterkt door navolging te doen in de wetenschappelijke literatuur. “Uit de wetenschap blijkt steeds meer dat datgene wat ik gedaan heb voor mijzelf, eigenlijk het beste werkt” aldus Aad. Aad behoort daarnaast ook tot de eerste groep master-fysiotherapeuten van Nederland vanuit de universiteit. “Dat gebruik ik nog steeds in mijn wens om te onderbouwen wat ik doe. Dit doe ik niet alleen met wat ik ervaren heb, maar juist door dat ik daar een wetenschappelijke onderbouwing voor heb”, aldus Aad.

De boot met 5 lekken

Wat Aad al snel merkte: je moet nooit een monodisciplinaire aanpak doen in dit soort gevallen. Juist een multi. Niet alleen een multidisciplinair, maar multidimensionaal.  “Dat betekent, vanuit allerlei verschillende invalshoeken. En niet alleen vanuit de gezondheidszorg. Dus het is eigenlijk heel breed. Ik kijk niet alleen naar de klacht, ik kijk meer naar de persoon, en wat hij nodig heeft. De meeste therapeuten zeggen dat ze dat wel doen en daar ga ik dan ook vanuit. Maar ik doe het wel vrij extreem. En het heeft er meer mee te maken dat ik meer in de holistische benadering zit. Maar natuurlijk wel wetenschappelijk onderbouwd. Ik heb ontdekt, sinds de afgelopen jaren, dat ik eigenlijk bezig ben niet alleen holistisch maar vanuit de systeembiologie.”, aldus Aad.

Ik geloof dat systeembiologie voor het eerst in 2001 is genoemd. Systeembiologie zegt: Je hebt dimensies die een klacht onderhouden, veroorzaken en beïnvloeden. Je hebt dus heel veel verschillende mogelijkheden. Het vervelende is, als je maar 1 ding aanpakt, dat dat niet gaat werken. Omdat die andere factoren zo sterk zijn dat die met z’n allen de klacht onderhouden. Dus als je op 1 ding werkt en de rest niet doet, heb je de meeste kans dat het niet lukt. Maar als je alles nou tegelijkertijd aanpakt, dus alle factoren tegelijkertijd verbeterd, heb je de grootste kans op herstel.”, vertelt Aad vol passie. Je kunt het volgens hem vergelijken met een boot met lekken. “Als je een boot hebt en je hebt er 5 lekken in en je dicht er eentje, dan ga je net zo hard zinken. Dat is dus inderdaad systeembiologie, je kijkt naar alles. En dat komt ook omdat ik heb gezien dat bijvoorbeeld darmklachten rugklachten kunnen onderhouden. Als iemand met een rugklacht komt en die zegt gelijk van ik heb last van mijn darmen, (ik vraag er ook naar) dan denk ik van oké, als die darmen niet aangepakt worden dan heb ik geen resultaat. Heel simpel. Dat heb ik ook in de fysiotherapie gezien, dat iemand met rugklachten niet herstelt, terwijl ik toch volgens protocol alles goed deed. Waarom herstelt het dan niet? Nou die vraag stel ik mijzelf continu. Waarom lukt het niet? En waarom lukt het wel?

De belangrijkste vraag: waarom?

Volgens Aad is het erg belangrijk om de ‘waarom’ vraag te stellen. Anders kan hij niet de juiste therapie aanbieden. “Als ik de oorzaak niet weet, heb ik ook niet de juiste therapie. Dus dan weet ik dat ik een grotere kans heb dat het mislukt.” vertelt Aad met een lach. “Ik heb er een hekel aan dat het mislukt. Zo simpel zit ik in elkaar. Dat is dus de reden waarom ik toch alles wel probeer te vinden. Het lukt ook heel vaak wel, maar helaas niet altijd.

Aad is nu 63 jaar en nog altijd op zoek naar de ‘waarom’ vraag bij heel veel mensen. En dan gaat het niet alleen om waarom lukt het niet, maar ook waarom lukt het wel? “Dan vertelt een cliënt dat het al een paar jaar niet goed gaat met zijn rug of hoofd en dan ga ik vragen: ‘maar wat deed je in het verleden, toen het nog goed ging?’ En dan zeggen ze: ‘Ik doe heel veel dingen niet, die ik wel graag zou willen doen, omdat ik er vroeger heel veel plezier in had of vroeger had ik daardoor minder klachten.’ Die vraag stel ik heel vaak, want die cliënten, zeker mensen met chronische klachten, die weten onbewust wel wat ze moeten doen. Ik hoef alleen maar te vragen: ‘wat deed je vroeger toen je geen klachten had?’ En dan heel vaak zeggen ze: ‘oh, ik moet dus meer gaan bewegen’. En andere zeggen: ‘ik moet meer gaan sporten’. Dat is ook één van de dingen die ik in de gezondheidszorg aanval.”, aldus Aad.

Niet vanuit problemen, maar vanuit de oplossing!

Er is een trend in Nederland dat we nu allemaal maar ‘moeten’ gaan sporten. Je gaat naar de sportschool en hebt er eigenlijk helemaal geen zin en dan mislukt het ook, Aad vertelt: “Dus nee, wat ik wil is dat je meer gaat bewegen, maar dan stel ik eerst de vraag: ‘wat vind je leuk om te doen? En wat deed je vroeger? ‘Als je dat leuk vond, ga dat dan weer doen! Ook al ben je nu ouder of heb je al een overbelaste knie.

Aad wil niet kijken in problemen, dat is één van zijn stellingen. “Het probleem vind ik niet belangrijk. Ik vind de oplossing belangrijk. De eerste insteek blijft echter dat ik hun probleem wil horen. Waar zitten ze mee, welke ervaringen hebben ze ermee, welke beperkingen ervaren ze, wat zouden ze graag willen? Ondanks het gegeven dat je heel veel last hebt, wat wil je nou graag? dat inventariseren we. En dan is mijn vraag ‘Hoe gaan we het oplossen?’. Nogmaals, de oplossing is veel leuker. Mensen focussen zich sneller op hun onmogelijkheden. Ik focus mij met die mensen juist op hun mogelijkheden. Want het leuke is: ik weet wel wat ik niet kan, maar ik weet waar ik heel goed in ben, dus dat ga ik eerst doen. Dat vind ik veel leuker” vertelt Aad met een grijns.

Het gelukstofje

Hoe negatiever je denkt en hoe meer je in problemen gaat denken, des te meer verlies er is van endorfine: het geluksstofje. Aad vertelt: “Als je weinig biochemische endorfine hebt, dan krijg je meer last. Dan krijg je meer pijn. Dus hoe negatiever je bent over jezelf, hoe minder pijn remmende stofjes gemaakt worden. Waardoor jouw pijn alleen maar groter wordt. Dus je moet je geluk zoeken, en niet je ongeluk.” Mensen gaan allemaal naar yoga, of ze gaan op vakantie, maar als ze dan terug komen donderen ze weer terug in hun ellende. De tip van Aad: Geniet eens van 1 klein dingetje overdag. “Wat ik probeer met mijn pijnen en ik heb heel mijn leven al deze heftige pijnen. De pijn heb ik, dat is klaar. En dan ga ik denken: ‘Hoe kan ik een geluksstofje aanmaken? Nou ik ga lekker met mijn hondje spelen. Ik maak daardoor pijn dempende stofjes aan. We gaan aan iets gelukkigs denken wat mij plezier doet en wat ik opmerk is dat mensen dan niet terug denken naar wat zijn mijn basale behoeftes. Waar word ik gelukkig van op een simpele manier? Waar ik gelukkig van word is bijvoorbeeld om te kijken hoe een wandelende tak zich beweegt. Of zo in de vrije natuur te lopen en te filosoferen over leuke dingen. Iedereen kan dat ervaren, maar mensen vinden het moeilijk dat weer terug te vinden.”, aldus Aad.

De toekomst van Spectrum

In de toekomst gaat Aad verschillende dingen doen. Hij is zich nu aan het profileren als stresscoach op allerlei verschillende gebieden. Waar Aad zeer geïnteresseerd in is, is chronische pijn en chronische vermoeidheid. Ze gaan daarom bij Spectrum een uniek therapie concept neerzetten op het gebied van chronische pijn. Hierbij gaan ze via de systeembiologie alles tegelijkertijd aanpakken “Dat is denk ik de toekomst op het gebied van chronische pijn, chronische stress en vermoeidheid. Het is uniek in het gegeven dat het eigenlijk in 1 praktijk gebeurd nu. In het ziekenhuis heb je dit al, maar dat is vooral met psycholoog en noem maar op. In de eerste lijn van de zorg (zoals fysiotherapie) heb je dit concept nog niet.”, aldus Aad.

De toekomst van Aad

Aad gaat richting het welverdiende pensioen, maar wat wil Aad? Aad vertelt: “Ik wil gewoon in de fysiotherapie, in mijn bedrijf,  maar voor mij is de fysiotherapie te beperkt. Dus ik ben een fan van samenwerken. Je ziet het natuurlijk al, samenwerking tussen fysiotherapie en een huisarts bijvoorbeeld. Of een diëtiste, maar die hebben wij hier in huis. Je ziet ook wel dat er wordt samengewerkt tussen een fysiotherapiepraktijk en een beweeg aanbieder, zoals een atletiekvereniging, maar wij gaan veel verder. Wij werken samen, ook in die gebieden, maar ook met de non-profit instellingen. sportwijken, en vrijwilligersorganisaties. ik hou van samenwerking en dan niet alleen op multidisciplinair gebied, maar ook multidimensionaal. In die richting wil ik graag werken. Wij zeggen ook wel: ‘samen werken aan samenwerking”.

 

 

 

 

 

Aad van der Windt

Ons team

Martijn van Spectrum in Leeuwarden
Martijn van der Windt, praktijkhouder
Master sportfysiotherapeut
Aad van Spectrum in Leeuwarden
Aad van der Windt, praktijkhouder
Master sportfysiotherapeut
Lisanne van Spectrum in Leeuwarden
Lisanne Tilma
Master psychosomatisch (io) fysiotherapeut
Lenny van Spectrum in Leeuwarden
Lenny Diepenmaat
Master geriatriefysiotherapeut
Anne van Spectrum in Leeuwarden
Anne Brouwer
Fysiotherapeut
Annemieke van Spectrum in Leeuwarden
Annemieke Nuiten
Baliemedewerkster
Marga van Spectrum in Leeuwarden
Marga van der Windt
Baliemedewerkster
Joop van Spectrum in Leeuwarden
Joop Lusthof
Sportinstructeur
Sandra van Spectrum in Leeuwarden
Sandra Walterscheid
Sportinstructeur
Janneke van der Windt
Sportinstructeur
Jolanda Braaksma
Baliemedewerkster
Wesley Bakker
Sportinstructeur
Maarten Oerlemans
Sportinstructeur

Contact opnemen